Hoe worden rekeningen, safes of verzekeringen "wakker" gemaakt? De financiële instellingen en de
verzekeringsondernemingen moeten verplicht op
zoek gaan naar de mogelijke rechthebbenden en de begunstigden.
Zij moeten eerst een brief naar het
laatst gekende adres sturen. Volgt hierop geen reactie dan kunnen zij
opzoekingen verrichten bij het Rijksregister en de
Kruispuntbank om de zoektocht naar hun slapende klanten te
vergemakkelijken.
Leidt een daaropvolgende aangetekende brief
met ontvangstbewijs
niet tot een positief resultaat, dan is de wettelijke opsporingsprocedure wat de
financiële instellingen en de verzekeringsondernemingen betreft
afgelopen.
In dat geval worden de slapende tegoeden
(bestaande uit geld, effecten, deviezen, ...) samen met de bijhorende
gegevens over de rechthebbende/begunstigde, overgemaakt aan de
Depositokas.
Wat de inhoud van de kluizen betreft is er een
speciale regeling. De financiële instelling die de kluis opent, zal het
hierin gevonden geld en de effecten op een geldrekening en een
effectenrekening plaatsen. De andere inhoud van de kluis (bvb.
documenten, juwelen...) wordt door die instelling in een verzegelde omslag
op naam van de klant nog 10 jaar
bewaard. De Depositokas krijgt hiervan bericht.
De Depositokas wordt echter NIET op de hoogte gesteld van
het bestaan van een LEGE slapende kluis.
Niet elke klant wordt noodzakelijkerwijze wakker gemaakt: de
wet voorziet in principe dat de banken en verzekeringsondernemingen
verplicht opzoekingen moeten doen om slapende klanten wakker te maken
voordat ze slapende tegoeden aan de administratie mogen overmaken.
De wet geeft de banken echter de mogelijkheid om deze opzoekingen niet
te doen indien de opzoekkosten meer bedragen dan 10% van het totaal
bedrag van de slapende tegoeden van een bepaald persoon.
Hierdoor worden rechthebbenden van kleinere slapende tegoeden niet
altijd opgespoord door de bank.